Paroles de Mijn Vlakke Land - Jacques Brel

MIJN VLAKKE LAND

Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen

en witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruimen,

wanneer de norse vloed beukt aan het zwart basalt

en over dijk en duin de grijze nevel valt

wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn

en natte westewinden gieren van venijn,

dan vcht mijn land...Mijn vlakke land...


Wanneer de regen daalt op straten, pleinen, perken,

op dak en torenspits van hemelhoge kerken,

die in dit vlakke land de enige bergen zijn,

wanneer onder de wolken mensen dwergen zijn,

wanneer de dagen gaan in domme regelmaat

en bolle oostenwind het land ng vlakker slaat,

dan wacht mijn land...Mijn vlakke land... 


Wanneer de lage lucht vlak over het water scheert,

wanneer de lage lucht ons nederigheid leert,

wanneer de lage lucht er grijs als leisteen is,

wanneer de lage lucht er vaal als keileem is,

wanneer de noordewind de vlakte vierendeelt,

wanneer de noordewind er onze adem steelt,

dan kraakt mijn land...Mijn vlakke land...


Wanneer de Schelde blinkt in zuidelijke zon

en elke vlaamse vrouw flaneert in zon-japon

wanneer de eerste spin z'n lentewebben weeft

of dampende het veld in juli-zonlichtheeft,

wanneer de zuidewind er schatert door het graan

, wanneer de zuidewind er jubelt langs de baan,

dan juicht mijn land...Mijn vlakke land...